Strona główna

powrót
 

Wydawca Internetowej wersji magazynu U NAS

 

Roztomiyli ludkowie!

   


   Kiedyś prosiył mie mój prawnuk, kiery miyszko we wielkim mieście, żebych go wybawiyła z opresyje. Było mi to dziwne, co też jo, prosto, wsiowo baba umi pomóc uczniowi z szóste klasy, kiery mo komputer w jednym palcu i fest fajne świadectwa. Dostali taki głupi zadani: "Opisać poranek letni na wsi, gwaróm", a ón nasza godka zno yny troszka. Pszaja fest synkowi i mu napisała, ale kozałach tekst napisać wedle siebie i pozmiyniać, ón to jednak napisoł słowo w słowo wedle mie. A było to tak: "Opis letnigo poranka na wsi, wedle moji starki. Nima kożdo wieś tako, jak kiedyś pisoł Poeta. - Wsi spokojna, wsi wesoła - ledwo sie zaczyno budzić dziyń, słóneczko jeszcze drzymie za góróm, a już sie we wsi zaczyno życi. Ledwo sie trocha jaśni, zaczynajóm pioć kokoty. Tyn od stare Maryny dycki zaczyno piyrszy, a za nim wszystki z nasze hulice. Ani budzika nie potrzebuja. Jest już hurkot na dródze, ludzie jadóm do stawu po woda na podlywani. Małe rafioki, abo wiynksze, a na nich beczki abo garce. Zaroz też na sómsiadowe cześnie przilatujóm szpoki. To je nie do wiary, jaki rómraj umióm zrobić taki ptoki, a jest ich tela, że całe strómy sie huśtajóm. Nie pomogajóm ani te straszoki, kiere postawiyli. Z drugi stróny moji chałupy stary Macióńczyk klelpie kosa, nasiecze baranóm trowy, cały dziyń i noc sóm na dworze i fest już beczóm z głodu. Na dródze sie dycki zaczyno wielki larmo, jak jedyny we wsi wielki gospodorz jedzie po futer do bydła, wielkim, starym traktorym, kiery słychać w całe wsi. Taki robi butel, że zaczynajóm szczekać wszystki psy. Nikiere lotajóm na sóm-opas i gónióm za traktorym aż ku krziżu. Ryczóm też już głodne krowy i skrzeczy gowiedź, kiero gospodynie wypuszczajóm na dwór. Dopiyro jak dostanóm futer, to sie uciszajóm. Tak to jest na wsi, ale jo nie narzykóm, że se nie idzie pospać, rada wczas stowóm. Cióngnie jeszcze chłódkym od ziymie, trowa je włażno aż sie świyci od rosy. Wóniajóm róże i insze kwiotka, a słóneczko oblywo wszystko swojim blskym. Jak wylezie wyży, bydzie hyc! Ida na zegroda pozbiyrac opadówki. Wczaśno jabłóń fest w tym roku obrodziyła. Chrobaczywe i pogryzóne wyciepuja na gnojok. Te fajne wezna na kómpot i apfelmus. Potym wysiecza trowa pod jabłónióm, żeby sie osy i kopruchy nie zalóngły. Trza sie śpiychać! Już je siedym godzin, na dródze coroz wiynkszy ruch. Ludzie jadóm żniwować. Te lwielki kónski wysiyko kómbajn, a te małe sieczóm kosami. Jadóm chłopy, baby i dzieci na drabiniokach. Dzisio je pogoda genał na żniwa. Bydóm robić aż do ćmoka. Ale sie bydzie ścigać borokóm na tym hycu! Przed ósmóm musza podloć tomaty i ogórki, wodóm kiero wczora nacióngłach ze studnie. Rośliny ni majóm rade świyżo woda, je to dó nich szok. Już musi być oziym godzin, bo wczasowicze idóm ku sklepu, kiery pani Janka otwiyro o ósme. Idóm po całej dródze, rozkopujóm kurz, głośno rozprowiajóm i trzaskajóm flaszkami. Wezna se róże na puket i uciekóm do chałupy, bo słóneczko już fest poli. Odpoczna se, pośniodóm i prawie poleci mój serial. - Taki je poranek letni starej baby, kiero już je na pyndzyji i żniwowani mo już za sobóm". Prawnuk za to dostoł najlepszo nota. Aż mi sie nie chce wierzić.


Pozrowio Was Stazyja Bizóń

 


(c) Wszelkie prawa zastrzeżone. Isos multimedia & redakcja miesięcznika "U Nas", Gorzyce Luty 2003.