Strona główna

powrót
 

Wydawca Internetowej wersji magazynu U NAS

 

Zdaniem terapeuty

   


"Dzieci nie będą dopiero, 
ale są już ludźmi...
Można przemówić do ich rozumu,
odpowiedzą nam,
przemówmy do serca,
odczują nas..."
/Janusz Korczak/



   Życie dla dziecka to ciągła nauka. Najpierw uczyło się życia w środowisku rodzinnym. Poprzez płacz dopominało sie o jedzenie, dawało nam sygnał, że jest mu źle, prosiło o przytulenie. Następnie poprzez kontakt z osobami mówiącymi uczyło się ludzkiej mowy. Poznawało przez dotyk, smak /wszystko wkładało do buzi/. Jego organizm przygotowywał się do opanowania sztuki samodzielnego chodzenia - stało samodzielnie, robiło pierwsze kroki trzymając się kogoś lub czegoś, zaczynało biegać. Jeżeli w tym czasie spotkało się z zadowoleniem otoczenia, uśmiecham mamy, gestem radości taty, to miao wystarczającą motywację do doskonalenia nabytej umiejętności. Natomiast jeżeli w tym czasie uderzyło się, to pamięta to jako coś złego, niemiłego i często przez pewien czas unikało chodzenia, bało się. To samo dzieje się przez kolejne etapy życia dziecka. Lubi bawić się z dziećmi - jeżeli jest to dla niego przyjemne. Jest szczęśliwe w przedszkolu wtedy, gdy wiąże się ono z miłymi wspomnieniami.


   Dziecko 7-letnie tak samo reaguje na zadania stawiane mu z racji tego, iż jest uczniem szkoły. Ono jest uczniem i dzieckiem - nadal potrzebuje pomocy, życzliwego słowa, zachęty rodziców wyrażonej słowami Uda Ci się, dasz radę, wierzę w Ciebie. Dziecko musi być do tych zadań przygotowane. A ten proces przebiega różnie u dzieci. Przecież jedne zaczęły chodzić wcześnie a inne później. Wtedy te różnice nas nie dziwiły, nie wywoływało to u nas niepokoju. Byliśmy dumni z pociech. Dlaczego więc teraz oczekujemy, że wszystkie 7-latki, jak na komendę, zaczną tak samo pracować w szkole? Tak jak pomagaliśmy im w poruszaniu się, tak teraz pomóżmy im sprostać naukowym zadaniom. Pomóżmy szczególnie tym, którzy tej pomocy szczególnie potrzebują. A dla tych, którzy stanęli na wysokości zadania będzie to świetny trening ich wiedzy i umiejętności. Różny poziom dojrzałości szkolnej dziecka wyznacza kierunki wspólnej pracy - domu i szkoły.


   Fakt pójścia do szkoły stanowi zwykle dla dziecka wielkie przeżycie. Razem z dzieckiem fakt ten przeżywają również rodzice. Wokół dziecka tworzy się atmosfera nagłego zainteresowania jego osobą, rozmawia się głośno o nadchodzących zmianach. Dla wielu rodziców najważniejsze wydaje się aby dziecko nauczyło się czytać i pisać przed pójściem do szkoły. Fakt ten tak ich absorbuje, że poza intelektualnymi nie dostrzegają innych czynników, które dziecku ułatwiają start szkolny. Nie zdają sobie sprawy z faktu, iż wiele dzieci, które uczono w domu, często wbrew ich woli, nie chce uczyć się w szkole, gdyż zostały zniechęcone. Należy wiedzieć, iż wiele dzieci osiąga dojrzałość szkolną w różnym czasie.


   Zadajmy sobie również pytanie czym jest szkoła? Czy w szkole będą tylko odpytywać, czy też istnieje by nauczać? Zdecydowanie należy rozwijać w dziecku i sobie samym rozumienie szkoły jako miejsca przyjaznego rozwiązywaniu dziecięcych problemów. Określając stopień dojrzałości szkolnej należy brać pod uwagę:
 
- rozwój fizyczny, czyli prawidłowe i stosowne do wieku ukształtowanie kości, narządów wewnętrznych, układu nerwowego, narządów zmysłów, które zapewnia odpowiednią odporność na zmęczenie, wysiłek fizyczny, choroby, a także dobrą sprawność we wszystkich zakresach motoryki,

- rozwój umysłowy, czyli taki poziom rozwoju funkcji poznawczych, który umożliwia osiąganie sukcesu w nauce szkolnej. Jest to umiejętność spostrzegania i różnicowania spostrzeżeń, dostatecznie wykształcony poziom wyobraźni i uwagi dowolnej, zdolność do celowego zapamiętywania i odtwarzania podawanych treści, prawidłowy rozwój mowy zarówno pod względem artykulacji dźwięków, jak również zasobu pojęć i słów oraz swoboda poprawnego, choć prostego, wypowiadania myśli, zdolność do myślenia przyczynowo-skutkowego oraz wnioskowania,


- rozwój uczuciowo-społeczny, którego poziom wyznacza dziecku możliwości pod względem podporządkowania się wymaganiom szkoły, umiejętność panowania nad sobą, dostateczną motywację do wykonywania zadań, umiejętność współpracy i współdziałania z rówieśnikami.


W następnym numerze:
Propozycje zabaw z 7-latkiem - kandydatem na ucznia,
Usprawnianie spostrzegania wzrokowego i orientacji przestrzennej,
Usprawnienie analizy i syntezy słuchowej, koordynacji słuchowo-ruchowej i słuchowo-wzrokowej,
Usprawnianie sprawności ruchowej i koordynacji wzrokowo-ruchowej,
Prośby dziecka do rodziców.

W. Sz.


(c) Wszelkie prawa zastrzeżone. Isos & redakcja miesięcznika "U Nas", Gorzyce 2002.