Strona główna

powrót
 

Wydawca Internetowej wersji magazynu U NAS

 

Roztomiyli ludkowie!

   


Piryszy roz na koloniach

   Porosprowiom Wom o latosich feryjach. Bez lato pojechoł ech piyrwszy roz na kolonie nad morze i piyrwszy roz jechoł ech cugym. Som; calutko noc. Nasza pani - piykno frelka - jak się zećmiyło - padała nom, że momy być grzeczni i spać jak te misie bez zima. Ale jako tu spać? Zice twarde, zegłowka pod głową ni ma, cug tańcuje. 
W przedziale w cugu było nas sześć. Taki mały Walduś cały czas ślimtoł, że chce du dom. Marcin, co mioł taki muskle, padoł mu, by nie ślimtoł i doł mu faca. Jo, jak ech widzioł, że bije Waldusia, ciepnoł ech sie na niego i doł ech mu w ucho. Ślimtali tera oba: Marcin i Walduś. Nasza pani zaroz przileciała i nos sprzezywała, że butlujymy. Na chwila siedzieli my cicho. Naros chrubymu Rafałowi zachciało sie jeść. Wyciągnył z tasze 2 kotlety, 2 łogorki, 3 kreple, 3 kraiczki chleba z kyjzom, żymła z apfelmusym i wcinoł. Mlaskoł przi tym jak moj Amos jak mu dowom kości. Zarozki wszystkim zachciało sie jeść. Walduś ciygnoł po tasza, kiero mioł na wyrchu, chcioł ją syjońć i mu spadła i wysypała się. Mieliście to widzieć! Fusekle na kicholu mioł Rafał, szczewikami dostoł w głowa Marcin, a mie spadła na noga apluzyna. Zrobiyło się larmo. Pani do nas zaś przileciała i kozała nom posprzątać. Tadzik, co siedzioł wedle łokna, jod cwibale. Przipomniała mi się pieśniczka, kiero śpiywała mi moja starka i zaśpiywoł ech mu tak: "jydz cwibaki, bo jak bydziesz stary wszytki twoi zybmy wylecom ci z gymby". Maniek nic nie jod, yno pioł: 3 łorynżady i puciynka soku. Za chwila zachciało mu sie iść, wiycie kaj. Pomalutku łotworzyli my dwiyrze, nie chcieli my łobudzić nasza pani i Maniek pomaszyrowoł przez siyń do ustympu. Zachciało się tyż Waldusiowi. Naroz słyszymy, jak Walduś butluje do dwiyrzi, ślimto i woło: ratunku! Wylecieli my wartko do siyni, strzślimy się głowami z naszą panią i dolecieli do ustympu. No ja, dwiyrze sie zatrzasły. Pani poleciala po konduktora, a Walduś ślimtoł i syczoł, że sie boi, bo je cima. Jedyn panoczek taki glacaty, wylos z trzecigo przedzialu i pado, że sie poskarży dyrekcji kolei, bo jego przijaciel zajmuje ważne stanowisko. Tyn panoczek godoł o jakimś stanowisku, a nasz Walduś siedzioł zawrzyty w ustympie. Konduktor prziszoł, łotworzył dwiyrze i naszego Waldusia wypuścioł. Pani wlazła potym do naszego przedziału i do rana już my drzymali. Na koloniach było piyknie. Hynuś złomoł rynka, Maniek leżoł tydziyń w lazarecie, bo najod się zielonych jabłek, Rafała ugrys pies, a on jego ogon, mnie zaś w oko i rynka ugryzła pszczoła. Przez 2 dni wyglądoł ech jak jednooki pirat i z bindą na rynce. Nasza pani na drugi dziyń już była spakowano i chciała jechać du dom. Potym jak my szli na miasto, stowała przi sklepie z rybami i godała jak to dobrze podziwać sie na ni, bo gymby łotwierają, a nic nie godają. 

   Ale na kolonie wiycie, to już nie pojada. Pytocie czamu? No skulu jedzynio. Beztydziyń mylzupy użech jakoś ździrżoł, ale w niedziela łobiod bez śliżek, rolady i modrego sałotu? Tego nie poradzioł ech ździerżać. Teraz sie myśla tak, jakbych uż jechoł na bezrok, to biera ze sobą starka. Takich śliżek, rolady i modrego sałotu zodyn nie poradzi tak warzić jak ona.

Stazyja Bizóń
 


(c) Wszelkie prawa zastrzeżone. Isos multimedia & redakcja miesięcznika "U Nas", Gorzyce Listopad 2002.