Strona główna

powrót
 

Wydawca Internetowej wersji magazynu U NAS

  Roztomiyli ludkowie!
   

 
   Nastały taki czasy, że ludzie sie rwióm ku nowoczesności. Nie godóm, że je to złe, trza iść na przód. Ale cóż, kej blank zapóminajóm przi tym o tradycji, a przeca tradycja je solóm ziymi i siyłóm. Niedaleko moji chałupy było weseli, gdyby nie było w kościele kartki ze swołówkami, to żodyn by nie wiedzioł, że sie gdoś żyni. Co to było za weseli? Blank bez tradycje. Bez kupowanio Młode Pani i bez oczepin. Dobrze, że choć jeszcze zostoł wieczór kawalyrski, ale to nima nasza tradycja, to prziszło ze zachodu. Pamiyntóm wieczór kawalyrski mojigo syna. Dorbrze go pamiyntów, bo colutko wieś miała o czym godać. Krótko przed mojim synym żyniył sie syn sómsiada. Kiedyś, tak jak teraz fest popijali, kożdy z kolegów też prziniós flaszka na szczynści. Tako była tradycja. Zrobiyli tako balanga, że zdrzadło strzaskali i poodziyrali meble. Jo zasztrajkowała. U mie nie bydzie taki rozróby. Syn był dość posłeszny, pożyczoł dwa namioty i wieczór kawalyrski był pod lasym na trowie. Jo im dała dwa lakowe serwety, szyroki kufki na gorzoła, moc jodła i miałach cicho dóma. Muzyka i śpiywy było słychać na colutko wieś. Już ku wieczoru sie uciszyło, bo jak już mieli dość, to szli spać do namiotów. Niedaleko od nich pasło sie bydło na zielóniutki trowie. Owce, kozy i jedna krowa. Teraz by sie to ni mógło przidarzić o czym pisza, bo na tych wielkich, zielóniutkich polach rośnie trowsko aż pod kark, kierego żodyn nie siecze. Tam majóm raj lisy, kiere nóm katrupióm kury i kaczki. Bydło sie nie pasie, bo go ni ma. Młode gospodynie godajóm (nie wszystki), że sie nie odpłaci chować, wszystko sie dostanie kupić. Tóż to bydełko se szło na ta uczta, bo móc jeszcze zostało jodła i picio. Naroz do wsi wpod jedyn gospodorz z wielkim wrzaskym, że mu gdoś bydło potruł, trza dzwónić po weterynarza i policyjo. Pół wsi sie zleciało, bo na wsi tak jest, że w nieszczyńściu se pomogajóm. Jo sie schylyła ku małe owieczce. Widza, że jeszcze dycho. Schylóm sie nisko i aż mie zatkało! Czuć jóm było gorzołóm! A co my zastali na serwetach, tego sie opisać nie do . Jodło rozmaraszóne, flaszki poprzewracane "stół" wylizany, a na nim kozi bóbki. Musieli dość trocha te gorzoły zostawić, kej tak sie naprały. Czamu jak szli spać, nie zatkali tych flaszek? Było trocha śmiychu, jak my krowa uwidzieli. Zwyrtała ogónym i zadkym. Błozna robiyli, że jeszcze weselo nima, a krowa już tańcuje. Syn dostoł ale ałspuc od Młode Pani.: "Zapamiyntej se roz na dycki, niż sie idzie spać, to sie ze stoła poschranio!!!". O pijatyce ani nie spómniała. Przeca to je tradycja, ostatni dziyń wolności.


Pozdrowio wszystkich miyłych czytelników Stazyja Bizóń.


  
 


(c) Wszelkie prawa zastrzeżone. Isos multimedia & redakcja miesięcznika "U Nas", Gorzyce Październik 2002.