Strona główna

powrót
spis artykułów
Zapisz artykuł
Cały numer DOC
Cały numer HTML
Skomentuj artykuł
dodaj komentarz
przeglądaj komentarze
< prosimy nie zmieniać tematu wiadomości >
   Roztomiyli ludkowie!

Tak to już je na tym świecie, że jedni sóm na wozie, a insi pod wozym. Jedni sie pocóm przi żniwach, a drudzy jadóm na wczasy. Ci kierzi majóm chrubszo kapsa jadóm zagranica, a potym dóndrajóm, że to już mina to co downij, że drogo, za moc cisku i za moc wrzasku. Odpoczywajóm po tych wczasach we swojich dómach. A dómy mómy w naszych wsiach coroz bardzi wysztryndzóne i zegródki też. Downij przed chałupami rosły tomaty i inszo zielynina, a teraz piykne kwiotka i chojoki. W sobota to słychać w całe wsi tyrkotani kosiarków. Już wszyscy zapómnieli, jako sie kosa dziyrży. I je to fest dobrze, że my sie wszyscy zapómnieli, jako się kosa dziyrży. I je to fest dobrze, że my sie choć troszka zrownali z miastym, że ludzie na wsi tez chcóm mieć kole siebie te cudności, jaki nóm dała natura. Jednak nie wszystko je taki fajne. Dziwać się nie idzie na te krzeipopy zarosnyte, a starym rolnikóm, kierzi umiyłowali kożdy skibeczek ziymie, wóntroba sie przewraco, jak widzóm zarosnyte rtowskym pola. Pamiyntóm, jak my jedyn kónsek pola nie odrobiyli, bo tam było za mokro, to agrónom nas durch nachodziył i straszył sztrofóm. Odbiygłach od tymatu, chciałach przeca pisać o wczasach. My jeszcze nigdy na wczasach nie byli, na wsi nima to lekko, nie idzi edobytku zostawić na sóm opas. Jechli my se na wycieczka, roz Ignac a roz jo. Byli my w Krakowie i w górach, to nóm sie zdało, że my już fest moc widzieli. Teraz dopiyto wiym, wiela my straciyli, jak te wszystki cudności widzimy w telewizorze i na kasetach. Ignac dostoł od dzieci tako wielko, piykno ksiónżka, nazywo sie: "Monumenty świata", jak jóm oglóndóm i czytóm, to dopiyro mi je żol, że my moc straciyli. Teraz by my se mógli zagranica lajstnyć, bo już my sóm we wymiónce, chyńci by były, ale siył braknie. Zostały nóm yny spóminki. Minyło już moc lot, a Ignac durch jeszcze spómino, jak sie to cało wieś śmioła, że Bizóńka na wycieczce cało gynś zjadła. Tak to wyglóndało, ale tonie była prowda, jo na wycieczce żodnych obiadów nie jym. Jo se zamówiyła yny kawa i krepel, boch już w ałtobusie zjadła dwie kardynatle. Jo siedziała przi stoliku z trzyma cudzymi babami, kiere były tak chrube, że na stolik nie było widać. Jo do moji wycieczki była obrócóno plecami i ni mógli widzieć co jym. Te baby se obsztelowały gicz cielynco. Godały, że na giczy je moc miynsa, jeszcze bydzie na jutro na obiod. A miynso było wtedy na kartki. Wszyscy sie dziwali na kelnera, jak niós na ramiyniu wielki, dłógi talyrz ostrojóny szałotym. Wyglóndało to z daleka jak wilko gynś. Za chwila szeł drugi ku naszymu stole, jak szeł trzeci kelner z tóm "gynsióm" to już moja wycieczka stoła i sie chchotali. Jak ta jedna bachrula zaczła rozbiyrać ta gicz, to jeszcze leciała krew, tóż zawołała kelnera i pado, że to ciela jeszcze beczy. Tóż kelner po cichutku, dołym, wyniós ta gicz i na ramiyniu prziniós inszo. Było to czorne na biołym. Sztyry baby zjadły sztyry gynsi. Jo sie starała im wyoślić, ale nie słóchali i na drugi dziyń była już godka na całe wsi, że Bizóńka na wycieczce cało gynś zjadła.

Życza wszystkim żniwiorzóm piykne pogody, a turystóm i wczasowiczóm też.

Wasza Stazyja Bizóń


 

(c) Wszelkie prawa zastrzeżone. Isos & redakcja miesięcznika "U Nas", Gorzyce 2001.