Strona główna

powrót
spis artykułów
Zapisz artykuł
Cały numer DOC
Cały numer HTML
Skomentuj artykuł
dodaj komentarz
przeglądaj komentarze
< prosimy nie zmieniać tematu wiadomości >
   Roztomiyli ludkowie!

Moji wnuki i prawnuki sóm fest radzi, że już sóm te feryje. Ni muszóm wczas rano stować i jechać do szkoły i gimnazjum. Synowe też sóm rade, że ni muszóm kożdy dziyń rychtować oblyczków i kanapek, chodzić na wywiadówki i zaganiać do nauki /nie wszystkich/. Przibydzie jednak inkszo starość. Downij brało sie dzieci na pole do żniw i był t tuplowany profit. Miało sie ich cały czas na oczach, a do tego moc pomógli. Ignac yny roz ich puściył na kolónije, a potym cały czas pieróniył sóm na sia, że był taki głupi, a ich puściył, fest nóm te pomocy brakowało. Teraz dzieci ni majóm co przi żniwach robić, przi kómbajnie by yny zawadzały. Majóm teraz dzieci koła i motorynki, a co wyrobiajóm na drógach, to my wiymy, jakby cało szyroko dróga była jejich. Je to fest niebezpieczne, tela przeca tych ałtoków jeździ. Jo im nie robia dycki naokoło kozanio, yny wypuszczóm luft. Jak naplómpióm, to zajś wypuszczóm, aż im sie zmierznie plómpać. Tóż se stojóm koła i motorynki całe feryje we studole. Trocha mie to moji sumiyni boli, bo koło wyrobio muskle, ale zato mómy spokojne głowy, że ich ałto nie przejedzie. Drugo starość to je woda. Jeszcze nima pół lata, a jest już moc ofiar. Przeważnie przez głupota woda zbiyro żniwo. W moji wsi, na szczynści jeszcze sie żodyn nie utopiył. Już małe bajtle umiały pływać. Wiedziały też, że zagrzote nie śmióm skokać do wody, yny stoć dobro chwila i sie polywać, a woda yny aż po kolana. Umiały też pływać na plecach, a to je fest ważne, bo jak płynyły na wyspa i zesłabły, to se na plecach odpoczły. W moji wsi kawallyry dycki uczyły małe dzieci pływać. Choć to była metoda barbarzyńsko, to ojcowie ni mieli nic przeciwko. Mie też tóm "technikóm" nauczyli, pamiyntóm dobrze tyn "horror". Łapli bajtla na głymbina, nasfol go topiyli, a borok w tym ogrómnym strachu ciepoł fest nogami i rękami i roz dwa już umioł pływać. Mój najmiyńszy synek zrobiył roz w pojstrzodku zimy ogrómnoawantura. Ryczoł jakby sie ściek, bo mu naroz prziszło do głowy, że nie umi pływać. Tóżech smyślyła taki śmiyszny "kurs" pływanio, kożdy dziyń przed obiadym, żeby se roz na dycki spamiyntoł, że nie lezie się do wody z pełnym żołóndkym. Uczył sie na taborecie. Przóda żabkóm, a potym na plecach. Mioł dopiyro sztyry lata, a taki był napolóny na to pływani, że kożdy dziyń, jak yny usłyszoł w radiu hejnał, zaroz lygoł na taboret. Jak prziszło lato, to cało familijo szła ku stawu, i starziki chcieli widzieć tyn "egzamin". Ignac owinył synka naplómpanym szlałchym od koła i ciepnył go do wody. Nie uwierzicie, ale synek pływoł jak ryba. Nic dziwnego, przeca był na "kursie" pora miesiyncy. Z wodóm nima błoznów, dejcie se fest pozór, młodzi i młodski, na drógach też nie szalejcie, św. Pieter was tam wysoko na pewno jeszcze nie chce. Skoro wiymy, że mómy yny jedno życi, to muszymy ó nio dbać, jak o nojwiynkszy skarb. Pozdrowio wszystkich Czytelników

Stazyja Bizóń


 

(c) Wszelkie prawa zastrzeżone. Isos & redakcja miesięcznika "U Nas", Gorzyce 2001.