Strona główna

powrót
spis artykułów
Zapisz artykuł
Cały numer DOC
Cały numer HTML
Skomentuj artykuł
dodaj komentarz
przeglądaj komentarze
< prosimy nie zmieniać tematu wiadomości >
   Roztomiyli ludkowie!

Moj, to je na pewno nojpiykniejszy miesiónc. Wiosna w cołki swoji krasie, miesiónc miyłości i Komunii. Do nikierych nerwowy, bo je to też miesiónc matur. Je też to miesiónc zakóńczynio wojny. Mo to być radosno rocznica, bo żyjymy w pokoju. Ale czy chcymy, czy też nie chcymy, przimpómino sie tragedia wdów i siyrot, głód i zniszczóne chałupy. Żodnego bydlónka i ani jedne kury. Na wsi jeszcze jakoś, bo się wybrało zimioki z broga, a jak sie zesiyko trocha przenice, namleło na żarnach, to już było pół biydy. Gorszy mieli ludzie bez dachu nad gową. Kole mie miyszkoł taki elegancki panoczek, w małym dómku. Z żodnym sie nie kamraciył, yny sztryńdziył ta swoja bómbóniyrka i zegródka, a na sobota wyjyżdżoł ałtym. Prez frónt dómek mu wygoroł, zostoł yny garaż i przibudówka. Był już czyrwiec, a ón kożdy dziyń, od rana do nocy siedzioł na ławce i dziwoł sie na ta ruina. Nie był to już elegancki panoczek, był to zaniedbany, szpetny dziod. Siwe włosy aż na czole a broda zakrywała pół gymby. Jakoś szmata przikrywała chude pleca. Aż strach i żol było sie na niego dziwać! Trza cosik robić, dyć ón umrze z te ogrómne rozpaczy i głodu. Szłach ku nimu i godóm, że nimo tak deliberować, dómek zajś odbuduje, jeszcze piykniejszy, bele sie już wojna skóńczyła. Siedzioł bez ruchu, jakby mie nie widzioł i nie słyszoł. Naroz wywalył na mie taki straszne oczy i wrzasknył: Co mi tam dómek, ale kurzić nima co!!! O mało bych była rykła śmiychym. Jo ni miała pojyńcio co to je nałóg, w moji familiji żodyn nie kurzył cygaretów. I w tym mómyncie mi sie cosik przipómnialo! Jak nimiecki wojoki uciekali, to zostawiyli pakiet, na kierym było napisane UNGARIA i fest śmierdzioł tabakóm. Szwigra mi to kozała solić, bo się zasmrodzi cało chałupa. Jo tego nie spolyła, yny szach na góra i wraziyła pakiet na balek. Czy to tam jeszcze bydzie? Dach je dziurawy,mógła tabaka zamoknyć, zgdnić. Paket był pod balkym blank suchutki. wielki, złociste liści były powiónzane na oziym czynści. Jo wziyna trzi i szła ku wygorane chaupce. Był ganc w szoku, nie poruszył sie wcale, yny otworzył gymba id ziwoł sie na mie tymi strasznymi oczami. Jo już chciała jociepnyć tabaka i uciekać, to sie spamiyntoł. Porwoł sie z te ławki, łapnył tabaka i przicis ku sercu. Nie wiym, czy mi uwierzycie, ale płaczki mu sie kulały aż na broda. Zaroz sie też zrobiy rozprowny i wesoły, przeproszoł mie za dziwne zachowani, ón myśloł że mu sie śni. rachowoł te listki i godoł, że jedyn listek musi mu styknyć na cztyry dni, to bydzie mioł na dłógo co kurzić. A potym już bydzie dobrze, bo to nima ta Polska, na kiero my czakali, jeszcze przidzie inszo, lepszo. A jo mu zajś godóm, że ni musi szporować, bo jeszcze móm. Na drugi dziyń już sie kurzyło z kumina i nie był już to szpetny dziod, yny elegancki panoczek jak przódzi, yny że fest ochudnyty. Nałóg, to je cosik fest niebezpiecznego, szczynśliwy tyn czlowiek, kiery nałogu nie zno, tak jak moja rodzina. Nie umiymy też zrozumieć zdanio: "Co mi tam dómek, ale kurzić nima co".

Życza wszystkim czytelnikóm gazety "U Nas" żeby nigdy nie powiedzieli: Co mi tam zdrowie bele je kurzić zatela.

Wasza Stazyja Bizóń


 

(c) Wszelkie prawa zastrzeżone. Isos & redakcja miesięcznika "U Nas", Gorzyce 2001.